رفو و ترمیم فرش قالیچه

جایگزین کردن فرش و قالی بخش قابل توجهی از بودجه خانواده را به خود اختصاص می‌دهد، بنابراین برای این که بتوانید در هزینه‌های خود صرفه‌جویی کنید، در این مقاله روش‌های مختلف ترمیم و رفوی فرش را توضیح می‌دهیم. بعضی روش‌های مرمت فرش دشوارند و به وقت و حوصله‌ی زیادی نیاز دارند، اما نتیجه‌ی به دست آمده ارزش تلاش و وقت صرف شده را دارد. اگر فرش را خوب ترمیم کنید، دوباره نو می‌شود و سرمایه‌ی از دست رفته زنده می‌شود.

فرش‌ها و قالیچه‌ها به مرور زمان در اثر عوامل مختلف دچار آسیب و خوردگی می‌شوند. در این شرایط تعویض فرش مقرون به صرفه نیست و چه بسا در مورد فرش‌های گرانبها امری ناممکن است. از طرفی تعمیر فرش توسط افراد نامجرب منجر به صدمات غیرقابل جبران به بافت و ترکیب فرش می‌شود. به همین دلیل تعمیر فرش با استفاده از تکنولوژی و دانش تخصصی و مهارت و تجربه بسیار حائز اهمیت است.

لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با ما تماس حاصل فرمایید.

وسایل و مواد لازم برای رفوی فرش


وسایل و مواد لازم برای رفوی فرش

برای رفوی فرش به وسایل محکمی نیاز دارید که بیشتر آنها در اکثر خانه‌ها وجود دارد. البته احتمالاً مواد لازم برای ترمیم فرش را باید تهیه کنید. برای این که بهترین نتیجه به دست بیاید، از شیرازه، نخ و خامه‌ای استفاده کنید که رفوگران حرفه‌ای نیز از آنها استفاده می‌کنند. حال که به وسایل لازم مجهز شدید، با صبر و حوصله و دقت می‌توانید فرش باارزش‌تان را به خوبی رفو کنید. برای مرمت فرش به وسایل زیر نیاز دارید:

  • وسایل برش: چاقوی تیز، گوه محکم و تیز یا یک تیغ لبه‌دار تیز برای بریدن فرش یا مرتب کردن لبه‌های ساییده‌ی فرش
  • قیچی سبک‌تر: برای بریدن نخ یا خامه یا کوتاه کردن پرز و ریشه
  • سوزن: سوزن رفوگری محکم به طول تقریبی ۵ تا ۷٫۵ سانتی متر یا سوزن قلابدوزی محکم با نمره ۵ ـ ۳ یا سوزن خیاطی درشت مانند سوزن جوالدوزی. سوزن‌ باریک هنگام رفو کردن فرش می‌شکند. برای تعویض پرزهای از بین رفته و ترمیم نقاط “کچل شده” فرش به سوزن خمیده‌ی مبل نیاز دارید.
  • نخ: بهترین نخ برای رفوی فرش، نخ فرشبافی لینن است، چون این نخ محکم‌تر از نخ‌های معمولی است. نخ لنین را می‌توانید در رنگ‌های مختلف، به صورت قرقره یا کلاف از فروشگاه‌های مبل‌فروشی یا فرش‌فروشی یا از قسمت وسایل هنری فروشگاه‌های بزرگ خریداری کنید. اگر بخیه‌های رفو را باید روی فرش بزنید، رنگ نخ را به گونه‌ای انتخاب کنید که با فرش همخوانی داشته باشد؛ اما اگر اکثر بخیه‌ها پشت فرش زده می‌شود، نخ قهوه‎ای انتخاب مناسبی است. اگر نتوانستید نخ لینن پیدا کنید یا فقط بخش کوچکی از فرش به رفو نیاز دارد، می‌توانید از نخ پنبه‌ای معمولی ضخیم یا نخ براق محکم استفاده کنید.
  • انگشتانه: برای این که نوک تیز سوزن درشت رفوگری در انگشت‌تان فرو نرود، حتماً از انگشتانه استفاده کنید.

همچنین ممکن است با توجه به نوع ترمیم، به وسایل و مواد زیر نیز احتیاج پیدا کنید:

  • شیرازه: شیرازه جناغی به پهنای تقریبی ۰٫۵ سانتی متر با رنگی متناسب با فرش بهترین گزینه برای شیرازه‌دوزی لبه‌های بدون محافظ فرش است. شیرازه را می‌توانید از فروشگاه‌های بزرگ یا فرش فروشی‌ها خریداری کنید یا آن را به صورت آنلاین سفارش دهید. نوار جناغی مورد استفاده در خیاطی برای شیرازه‌دوزی فرش بیش ازحد سبک است.
  • ریشه: ریشه اکثر فرش‌ها از جنس پنبه است، البته ریشه‌های از جنس پشم یا لینن نیز در بعضی فروشگاه‌ها وجود دارد. ریشه را می‌توانید به صورت متری از فروشگاه‌های فرش یا مبل تهیه کنید یا آنلاین سفارش بدهید. ارزان‌ترین ریشه، ریشه‌ی پنبه‌ای است که سرعت ساییدگی قابل قبولی دارد و برای اکثر فرش‌ها، به جز فرش‌های نفیس و گل ابریشم مناسب است. ریشه فرش به صورت تک نواری یا دونواری به فروش می‌رسد، ریشه تک نواری بالای فرش دوخته می‌شود و از ریشه دونواری می‌توان برای شیرازه‌دوزی استفاده کرد. این که شما چه نوع ریشه‌ای می‌خرید، احتمالاً به موجودی فروشگاه محل‌تان بستگی دارد. برای تعیین متراژ لازم ریشه کافی است که دو سر فرش را اندازه بگیرید و به ازای هر متر از فرش، نیم متر ریشه اضافه‌تر بگیرید.
  • خامه: خامه فرشبافی بهترین گزینه برای پر کردن نقاط ساییده و خالی فرش با گره و پرز جدید است، چرا که خامه محکم است، خاصیت ارتجاعی دارد و در برابر ساییدگی مقاوم است. برای تهیه چند متر خامه یا یک کلاف کوچک در رنگ مناسب می‌توانید به فرش فروشی مراجعه کنید یا جنس مورد نظر را به تولیدکننده فرش سفارش بدهید، نام تولیدکننده فرش، شماره نقشه، کیفیت فرش و رنگ آن پشت فرش درج می‌شود، زمانی‌که می‌خواهید کلاف خامه را سفارش دهید، این اطلاعات را برای تولیدکننده ارسال کنید. همچنین بهتر است چند رشته از پرزهای همرنگ را نیز از حاشیه‌ی بخش تنک شده فرش جدا کنید و به عنوان نمونه بفرستید. اگر نتوانستید خامه مورد نظر خود را پیدا کنید، از کاموای بافتنی پشمی زبر با رنگ مناسب استفاده کنید.
  • روکش، آستر و وصله: بعضی تولیدکنندگان روکش‌های خاصی را برای لبه‌های پوسیده‌ی قالی‌ها ارائه می‌دهند. برای آستر و وصله نیز می‌توانید از مواد محکمی که در خانه دارید، استفاده کنید، برای مثال یک تکه از پارچه محکم یک کت کهنه، ساک خرید یا روکش ماشین یا تکه کرباس مناسب است.
  • قلاب: برای جایگزینی پرزهای ساییده یا ترمیم زدگی و اصلاح نخ بیرون زده چله از میان پرز فرش به یک قلاب قلابدوزی محکم پلاستیکی یا استیل نیاز دارید. برای پرزهای خامه‌ی زبر یا نوارهای پارچه‌ای از قلاب بزرگتر و برای خامه‌های ظریف یا متوسط از قلاب کوچک‌تر استفاده کنید.

آماده کردن فرش


ماده کردن فرش

فرش را قبل از رفو کردن تمیز کنید. اول روی فرش و بعد پشت آن را با جاروبرقی یا جاروی دستی جارو کنید. اگر فرش قابل شستشو است، آن را با احتیاط بشویید تا فرش حین شستشو آسیب بیشتری نبیند. از کوبیدن یا تکان دادن فرش خودداری کنید، چون لبه‌های پوسیده و کناره‌های پاره شده با این کار آسیب بیشتری می‌بیند و از فرش جدا می‌شود. برای این که راحت‌تر و با آرامش فرش را رفو کنید، به توصیه‌های زیر دقت کنید:

  • روزی را برای رفو کردن فرش در نظر بگیرید که هم خودتان وقت آزاد دارید و هم بچه‌ها در خانه نیستند. بهترین روز یک روز روشن و آفتابی است تا این کار دقیق به چشم‌هایتان فشار نیاورد.
  • اگر به کرک و پرز فرش یا گردو غبار حساسیت دارید، حتماً ماسک روی دهان و بینی بزنید.
  • اگر فرش یا قالی بزرگتر از آن است که بتوانید آن را روی میز بگذارید، روی یک چهارپایه کوتاه یا جعبه‌ای که روی آن کوسن گذاشته‌اید، بنشینید و به دیوار تکیه بدهید تا کمرتان درد نگیرد. وقتی موقعیت راحت را پیدا کردید، فرش را روی پایتان بگذارید. یک جعبه کوچک را هم زیر قالی سنگین بگذارید تا فرش بالا بیاید و بتوانید راحت‌تر ناحیه‌ی آسیب دیده را ترمیم کنید.

نحوه رفو و ترمیم انواع بیدخوردگی و سوختگی فرش دستباف


لبه‌های ساییده

 

لبه‌های ساییده فرش

برای ترمیم لبه‌های ساییده شده، حاشیه‌های پوسیده، سر جدا شده‌ از فرش و ریشه پوسیده باید عمل شیرازه‌دوزی یا پرداخت ریشه فرش را انجام دهید. نخستین مرحله در هر روش ترمیم این است که بخش‌های پوسیده یا ساییده شده را جدا کنید. از عمیق‌ترین بخش آسیب‌دیدگی شروع کنید. بخش آسیب دیده را با قیچی پشم‌چینی، چاقو، تیغ تیز لبه‌دار از پشت فرش ببرید. قیچی یا تیغ را در راستای طولی یا عرضی نخ خامه یا در امتداد لبه‌ها حرکت دهید. تکه‌های به دردبخور فرش را نگه دارید، ممکن است برای رفوی فرش به آنها احتیاج پیدا کنید. اگر ساییدگی لبه‌های فرش شدید است یا می‌خواهید لبه‌ها را تقویت کنید تا پرداخت محکم‌تری داشته باشید، اول لبه فرش را بپوشانید، بعد شیرازه را بدوزید یا ریشه‌ها را متصل کنید. اگر فقط هر بار تکه کوچکی از لبه‌ی ساییده را برمی‌دارید و همان‌طور که پیش می‌روید، ریشه یا شیرازه را می‌دوزید، می‌توانید برای صرفه‌جویی در وقت از پوشاندن لبه‌ها صرف‌نظر کنید. درهر حال سعی کنید کمترین مقدار ممکن از لبه‌ها را ببرید.

شیرازه

 

شیرازه فرش

روی شیرازه را روی فرش بگذارید و لبه شیرازه را با لبه اصلاح شده فرش تراز کنید. ۵ سانتی متر از شیرازه را از هر سر فرش تو بگذارید. برای دوختن شیرازه به یک سوزن رفوگری ضخیم و نخ فرش نیاز دارید. سر نخ را با زدن چند بخیه روی حاشیه فرش ببندید، هر بخیه باید بالای بخیه قبلی قرار بگیرد. سوزن را از پشت فرش وارد کنید و با شیب ملایم به گونه‌ای از روی فرش دربیاورید که نخ به فاصله ۱٫۵ سانتی متری از لبه بدون پوشش فرش وارد شود و به فاصله ۱۰ سانتی متر از لبه فرش از داخل فرش و شیرازه رد شود و بیرون بیاید. شیرازه را بین دو انگشت شست و انگشت اول بگیرید و در راستای لبه فرش هدایت کنید. فاصله بین بخیه‌ها باید حدود ۱٫۵ سانتی متر باشد. پس از آن که شیرازه را دوختید، برای محکم کردن نخ ، دو یا سه بخیه ضربدری را پشت فرش روی لبه‌ بزنید. پس از آن که بخیه آخر را زدید، نخ را از سوزن بیرون بکشید و آن را محکم گره بزنید تا شیرازه ثابت شود و نشکافد. ۲۸٫۵ سانتی متر از شیرازه را به صورت اریب، اضافه پشت فرش روی زاویه قائمه‌ی گوشه‌ی فرش بگذارید تا زمانی که شیرازه را روی لبه‌ی فرش برمی‌گردانید، گوشه فرش دیده نشود. سپس شیرازه را روی لبه بدون پوشش فرش برگردانید. شیرازه را بکشید تا صاف شود، اما مراقب باشید که شیرازه را آن‌قدر محکم نکشید که از روی لبه فرش کنار برود. با زدن چند بخیه کوچک روی حاشیه فرش و تای شیرازه، سر شیرازه را محکم کنید. لبه آزاد شیرازه را به پشت فرش بدوزید، هنگام دوختن فقط چند تار از نخ فرش و حدود ۵ سانتی متر از شیرازه را بگیرید. بخیه‌ها باید تقریباً ۲٫۵ سانتی متر از هم فاصله داشته باشد. شیرازه‌دوزی باید به گونه‌ای انجام شود که فقط بخش باریکی از شیرازه روی فرش دیده شود و ۲٫۵ سانتی متر از شیرازه یا بیشتر پشت فرش بماند تا به خوبی از لبه‌های ریشه فرش محافظت کند. برای دوختن ریشه‌هایی که کار شیرازه را نیز می‌کنند، باید اول ۲٫۵ سانتی متر از ریشه‌ را روی یک سر فرش برگردانید و بعد فرش را بین دو لبه‌ی پرداخت شده‌ی ریشه قرار دهید. دقت کنید که حداقل ۱٫۵ سانتی متر از لبه بریده شده بین دو نوار قرار بگیرد. لبه‌ی بالایی نوار ریشه را در سراسر طول ناحیه آسیب دیده روی فرش ثابت کنید. سپس ۲٫۵ سانتی متر از نوار ریشه را روی سر دوم برگردانید و نوار را از زیر ثابت کنید. برای دوختن ریشه باید از سوزن رفوگری و نخ فرشبافی استفاده کنید. برای بستن نخ باید چند بخیه‌ی روی‌هم را روی یک سر نوار ریشه بزنید. ریشه را با بخیه خنجری بدوزید، یعنی این که سوزن را از رو به گونه‌ای وارد فرش کنید که لبه‌ی بالایی نوار ریشه را بگیرد. سپس سوزن را صاف از فرش و زیر نوار ریشه رد کنید، یعنی سوزن در مجموع از میان سه بافت ضخیم رد می‌شود. سپس سوزن را از میان حلقه‌ای که پشت لبه‌ی پایینی نوار ریشه تشکیل شده رد کنید و دوباره در فرش فروکنید. سوزن را از روی فرش، به فاصله ۳٫۵سانتی متری از بخیه اول بیرون بیاورید. در انتها لبه‌های تا زده شده‌ی ریشه را به هم بدوزید. اما برای دوختن ریشه تک نواری لازم است که ۲٫۵ سانتی متر از ریشه را روی یک سر فرش برگردانید، سپس نوار را روی فرش به گونه‌ای ثابت کنید که تقریباً ۱٫۵ سانتی متر از فرش را بپوشاند. دقت کنید که ریشه صاف باشد. برای این که مطمئن شوید، ریشه صاف است، می‌توانید یک رج از بافت زمینه یا نخ پشت فرش را به عنوان راهنما در نظر بگیرید. ریشه را باید با سوزن رفوگری ضخیم و نخ فرشبافی همرنگ ریشه با بخیه خنجری به فرش بدوزید. سوزن را دوباره روی فرش فرو کنید.

حاشیه پوسیده

 

حاشیه پوسیده فرش

حاشیه ساییده شده را ببرید، لبه فرش را بپوشانید و شیرازه‌ای با رنگ متناسب با بدنه فرش را روی لبه بدوزید. روی شیرازه را به گونه‌ای روی فرش بگذارید که لبه شیرازه به فاصله نیم سانتی متری از لبه فرش قرار بگیرد. حدود ۲٫۵ سانتی متر از شیرازه را از هر سر فرش، پشت فرش برگردانید. شیرازه را با سوزن رفوگری بزرگ و نخ فرشبافی با چند بخیه کوتاه به فرش بدوزید. هراز گاه نیز کوک زیگزاگ بزنید. ردیف بخیه‌ها را به فاصله ۲٫۵ سانتی متر از لبه شیرازه بزنید. حدود ۲۸۹ سانتی متر از شیرازه را در هر سر قالی به سمت زیر برگردانید و به صورت اریب تا بزنید. سپس شیرازه را روی لبه پشتی فرش تا بزنید. انتهای شیرازه را به گونه‌ای به پشت فرش بدوزید که فقط حدود نیم سانتی متر از شیرازه را بگیرید.

ناحیه‌های بدون پرز و کچل شده

 

ناحیه‌های بدون پرز و کچل شده

سوختگی، بیدزدگی، زدگی و بیرون زدن نخ چله  باعث کچل شدن قالی می‌شود. گره‌گیری فرایندی است که برای ترمیم این آسیب‌ها انجام می‌شود. گره‌گیری به دو روش انجام می‌شود. در یک روش پرزهای آسیب دیده یا از بین رفته با پرزهای گرفته شده از نقاط مختلف حاشیه فرش یا بخش‌های همرنگ جایگزین می‌شود، برای این کار از یک سوزن خمیده مبلی کوچک و نخ فرشبافی استفاده می‌شود، سوزن را باید زیر نخ چله‌ی فرش ببرید و نخ را بگیرید. نخ را با زدن دو یا سه بخیه کوچک و بالای هم روی نخ‌های چله ببندید. اندکی آخرین بخیه را بکشید تا نخ حلقه شود. سه یا چهار پرز شل را در این حلقه نخ قرار بدهید. پرزها را با انگشت شست و سبابه نگه دارید و نخ را محکم بکشید تا پرزها ثابت شود. این کار را آن‌قدر ادامه دهید تا ناحیه‌ی بدون پرز کاملاً پر و تراکم آن مانند بقیه فرش شود. روش دیگر گره‌گیری این است که ناحیه خالی را با حلقه‌هایی از خامه فرشبافی پر می‌کنند و بعد نخ را کوتاه می‌کنند. برای این روش می‌توانید از سوزن رفوگری بلند یا سوزن مبل خمیده و خامه فرشبافی یا کاموای بافتنی زبر و محکمی استفاده کنید که بیشترین شباهت را به فرش دارد. سوزن را زیر نخ عرضی چله‌ی فرش ببرید. سپس نخ را قدری بکشید تا حلقه‌ای به طول تقریبی ۳۵سانتی متر ایجاد شود. پس از آن که چند حلقه درست کردید، آنها را به هم ببندید و نخ باقیمانده را کوتاه کنید. این کار را آن‌قدر تکرار کنید تا ناحیه‌ی خالی پر شود. سپس پرزهای جدید را  به اندازه بقیه پرزهای بافت زمینه کوتاه کنید. برای این که پرزهای جدید صاف شود و نو بودن آن جلب توجه نکند، اتوی بخار را با احتیاط روی آن بگذارید. برای این کار لازم است که ابتدا یک تکه پارچه خیس را روی ناحیه رفو شده بگذارید، سپس اتوی با حرارت متوسط را به آرامی روی فرش قرار دهید و بردارید. این کار را چند بار تکرار کنید.

احتیاط: اتو را محکم روی فرش فشار ندهید و روی فرش جلو و عقب نبرید. داغ بودن اتو یا فشار دادن اتو روی فرش، تاجایی که نخ کاملاً خشک شود، پشم را براق، سخت و خشک می‌کند. فرش را پس از بخار دادن، با برس لباس یا ماهوت‌پاک‌کن در خلاف جهت خواب آن برس بکشید.

ترمیم پارگی

 

ترمیم پارگی فرش

اگر پارگی فرش یا قالی پوسیدگی قابل توجهی نداشته باشد، می‌توانید لبه‌های پارگی را به هم بدوزید. پارگی فرش را از زیر با یک سوزن رفوگری بزرگ و نخ فرشبافی به صورت پس و پیش بدوزید. دقت کنید که سر آزاد نخ پس از به اتمام رسیدن دوخت، پشت فرش باقی بماند و در پایان سر نخ را به بلندی ۱٫۵ سانتی متر ببرید. دستتان را روی ناحیه دوخته شده بکشید تا صاف شود و برآمده نباشد، یک تکه نوار از شیرازه فرش را از پشت روی ناحیه رفو شده بدوزید.

پوسیدگی لبه‌های قالی

 

پوسیدگی لبه‌های قالی

قالی قلابدوزی شده با دست معمولاً از لبه‌ها ساییده می‌شود. اگر جداشدگی و ساییدگی قالی را به محض مشاهده مرمت کنید، دوختن روکش روی حاشیه‌ی قدیمی فرش برای تقویت لبه‌های آن کافی خواهد بود. اما اگر بخش ساییده را به حال خود رها کنید تا ساییدگی لبه‌ها به چله‌ی فرش برسد و تار و پود قالی مشخص شود و گره‌ها یا پرز قالی دربیاید، باید بخشی از قلابدوزی قالی را ببرید و لبه‌ها را با حاشیه یا روکش جدید دوباره پرداخت کنید. اگر چند قسمت کوچک از فرش شکسته و ساییده باشد، آستر کردن کل فرش بهترین ترمیم خواهد بود. سپس می‌توانید بخش‌های ضعیف فرش را با مواد محکم رفو کنید.

پاره کردن حاشیه قدیمی

 

پاره کردن حاشیه قدیمی

لبه قالی را بررسی کنید و تصمیم بگیرید که چه مقدار از پرزها یا گره‌ها از بین رفته و باید درآورده شود. ۲٫۵ سانتی متر عقب‌تر از ناحیه‌ای که عمیق‌ترین آسیب‌دیدگی وجود دارد، خطی پشت فرش بکشید. از لبه قالی شروع کنید و تمام پرزها یا گره‌هایی را دربیاورید که پشت این خط قرار دارد. برای شل کردن پرزهای قدیمی می‌توانید از سوزن رفوگری محکم یا درفش استفاده کنید. هنگامی که لبه ساییده را جدا می‌کنید، حدود ۲٫۵ سانتی متر از نخ‌هایی را که گره‌های آن را باز کرده‌اید، روی فرش باقی بگذارید. اگر این نخ‌ها محکم است، فقط کافی است که لبه‌ی جدید را ترمیم کنید. ۲٫۵ سانتی متری را که باقی گذاشته‌اید، زیر لبه جدید تا کنید و آن را به چله فرش متصل کنید. اگر فرش‌تان مستطیلی است و گوشه چهارگوش دارد، حاشیه اضافی را بچینید تا برجسته نشود. مراحل ترمیم به شرح زیر است:

  • از ۲٫۵ سانتی متر عقب‌تر از ناحیه آسیب دیده خط بکشید.
  • حاشیه قدیمی را پاره کنید و پرزها و گره‌های محلی که عمیق‌ترین ساییدگی را دارد و پشت خط است، جدا کنید.
  • لبه ساییده را رفو کنید.
  • حاشیه جدید را بدوزید.

اگر نخ تشکیل دهنده فرش ضعیف است و لبه‌های فرش باید تقویت شود، از روکش استفاده کنید. ابتدا باید . ۲٫۵ سانتی متری را که اضافه باقی گذاشته‌اید، تو بزنید و لبه‌ی بدون پوشش را با سوزن رفوگری ضخیم و نخ محکم به بدنه فرش بخیه بزنید. سپس نوار شیرازه را به فرش بدوزید، فقط چند رشته از نخ زمینه و حدود . ۲٫۵ سانتی متر از روکش را بگیرید. اگر فرش بیضی یا گرد است، نخ را در امتداد لبه داخلی شیرازه پیش ببرید تا کار راحت‌تر شود. اگر فرش مربع یا مستطیلی است،  گوشه‌های دوخته شده را پخ کنید. برای آستر کردن فرش باید ابتدا لبه‌ها را آماده کنید. پس از آن که لبه‌های مشخص شده از بافت چله را گرفتید و بخیه زدید، فرش را روی آستر پهن کنید و دور لبه بیرونی را با مداد رنگی یا مداد نرم خط بکشید. آستر اضافی را  از . ۲٫۵ سانتی متر دورتر از خط کشیده شده قیچی کنید. سپس آستر را دقیقاً از پشت خط کشیده شده روی لبه‌های بدون پوشش تا کنید. اگر فرش گرد است، تکه‌های سه گوش کوچکی را اضافه بر گردی فرش روی آستر ببرید و خط راهنما را دور لبه بیرونی آستر بکشید تا زمانی که آستر فرش را می‌دوزید، برجستگی ایجاد نشود. هر چند سانتی متر یک بار شکافی ایجاد کنید تا لبه‌ها برآمده نشود. سپس در امتداد تایی که روی استر زده‌اید، کوک بزنید، آستر را روی پشت فرش بیاندازید و با سوزن ثابت کنید. هر ۱۵ یا ۲۰ سانتی متر یکبار آستر را با کوک زدن پشت فرش ثابت کنید. این کوک‌ها آستر را ثابت نگه می‌دارد و بدنه فرش را تقویت می‌کند. اگر ناحیه‌هایی از چله فرش ضعیف شده است، آستر را در این بخش‌ها به پشت فرش بدوزید تا فرش کمتر کشیده شود و دیرتر سوراخ شود.

نخ بیرون زده از چله و ناحیه‌های خالی شده

 

نخ بیرون زده از چله و ناحیه‌های خالی شده

اگر نخ چله از بین پرزها بیرون زده یا پرز شل شده است، ابتدا نخ بیرون زده را از پشت فرش با قلاب بگیرید و بکشید. سپس  از روی فرش حلقه‌های کوتاهی را دور سوراخ‌های قدیمی بزنید تا تمام ناحیه‌ی زدگی رفو شود. در پایان حلقه‌ی آخر را روی فرش گره بزنید و سر آن را ببرید تا هم‌اندازه‌ی بقیه‌ی پرزها شود. برای رفوی نقاطی از فرش که پرزهای آن از بین رفته است به خامه فرشبافی یا نوارهای پارچه‌ای برای پر کردن ناحیه کچل شده نیاز دارید. خامه یا نوار را زیر فرش نگه دارید و مانند بالا حلقه‌های کوتاهی را برای پر کردن ناحیه روی فرش بزنید. اگر فرش رویه‌چینی شده و پرزهای آن کوتاه است، همان‌طور که پیش می‌روید، نخ‌های حلقه‌ها را هم‌اندازه‌ی بقیه‌ی پرزها کوتاه کنید. برای صاف شدن پرزهای جدید و جلب توجه نکردن جدید بودن آنها کافی است، اتوی بخاری روی ناحیه رفو شده بگذارید. اگر بدنه‌ی فرش سوراخ شده است، وصله‌ای را پشت فرش بدوزید؛ این وصله باید آن‌قدر بزرگ باشد که کل ناحیه را پوشش بدهد و لبه‌های آن۵ یا ۷٫۵ سانتی متر از زیر بخش آسیب دیده بیرون بزند. سپس خامه یا نوار پارچه‌ای را پشت این ناحیه بدوزید. اگر لازم است مانند مراحل بالا، چند گره حلقه‌ای محکم روی فرش بزنید و وصله را چند رج بزرگتر از ناحیه سوراخ شده بگیرید. به این ترتیب لبه‌های دور سوراخ محکم‌تر می‌شود و مواد جدید با قدیمی یکی می‌شود. سپس پشت کل فرش را آستر بگیرید.

فرش قیطانی

 

فرش قیطانی

شکاف و سوراخ در فرش قیطانی نتیجه‌ی پاره شدن نخ‌هایی است که قیطان‌ها را کنار هم نگه می‌دارد. برای تعمیر این فرش به یک سوزن رفوگری بزرگ و نخ دولا نیاز دارید. به فاصله حدود ۲٫۵ یا ۵ سانتی متر از یک سر پارگی، چند بخیه‌ی کوچک بزنید، به نحوی که هر بخیه بالای بخیه دیگر، در کنار یکی از قیطان‌ها قرار بگیرد و نخ محکم شود. سوزن را از گره‌ی حلقوی زده شده در کنار قیطان رد کنید. سپس سوزن را از داخل حلقه‌ی قیطان مقابل بیرون بیاورید و همین روند را حدوداً تا ۲٫۵ سانتی متر بعد از ناحیه پاره شده ادامه بدهید. نخ را با زدن دو یا سه بخیه کوتاه در کنار لبه‌ی قیطان محکم کنید. نخ را وارد بدنه فرش بکنید و بیرون بیاورید و آن را از نزدیک سطح فرش ببرید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است”

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *